Willy Begeman, Schilder


Ze werd geboren In 1950 in Zuilen (Utrecht) waar ze al jong het tekenen en schilderen ontdekte om zich creatief te uiten. Op school waren dat haar beste vakken. Door huwelijk en gezin raakte haar passie tijdelijk op de achtergrond, maar zodra de gelegenheid zich voordeed, pakte ze draad weer op. Allereerst met het schilderen van grote decorstukken voor cabaretvoorstellingen om daarna serieus en met veel succes haar techniek te verbeteren en de finesses van het schildevak onder de knie te krijgen. Sinds 10 jaar doet ze dat onder de deskundige leiding van haar leermeester Debby van Zon.
Ze kan met recht een passionele laatbloeier genoemd worden.

Wat is voor jou kunst?
Kunst is voor mij alles wat met handen gemaakt kan worden. De discipline maakt daarbij niet uit. Zolang het maar een herkenbare vorm heeft.

Wat is je discipline en hoe kom je ertoe om die kunstvorm te kiezen?
Ik noem mezelf schilder. Sinds mijn vroege schooltijd ben ik al met verf bezig en ik had al vrij snel in de gaten dat ik hiermee mijn creativiteit kwijt kon en dat ik mezelf op een bijzondere manier kon uiten.

Wat inspireert je waardoor je kunst ontstaat?
Mijn inspiratie haal ik uit de gewone dingen om me heen. dat kan een beeld zijn dat ik onderweg opvang of een foto die ik onder ogen krijg. Vervolgens probeer ik het beeld zo concreet mogelijk te vangen op mijn doeken. Ik schilder bij voorkeur met acryl omdat het snel droogt.

Welk (eigen) werk is je het meest dierbaar en waarom?
Enige jaren geleden deed ik mee aan een schilderwedstrijd met Maxima als onderwerp. Mijn werk werd gekozen als één van de 200 werken die 3 maanden in het Coda Museum in Apeldoorn mocht hangen.

Welke kunstenaar/kunstwerk bewonder je het meest en waarom?
10 jaar geleden ontmoette ik Debby van Zon en werd onmiddelijk gegrepen door haar werk. Vrij snel daarna kreeg ik de gelegenheid om lessen van haar te volgen en dat doe ik tot op de dag van vandaag met veel plezier. Ik bewonder Debyy zeer. Niet alleen als schilder maar ook als mens. Ik leer van haar de fijne kneepjes van het vak en ben nog lang niet uitgeleerd. Bij haar kan ik mijn creativiteit volledig kwijt en kom daarmee helemaal tot rust.

Sinds wanneer lid van KCN en waarom?
Sinds anderhalf jaar ben ik lid van het KCN.
Ik wilde graag met mijn werk naar buiten treden om over mijn werk in gesprek te raken met een breder publiek. Door de reacties en feedback die ik krijg hoop ik mijn werk te kunnnen verbeteren.
Het KCN biedt mij een mooi podium om dit te bereiken.